Bazen bir fikrin işe yarayacağını hemen söyleyebilirsiniz. Top kütüklere çarptığında yanan kefaletler, örneğin: daha fazla söyleme, beni kaydet.
Ancak çoğu fikrin bacakları olup olmadığını anlamanız için biraz zamana ihtiyacı vardır. Örneğin, 2016’da Touch Bar donanımlı ilk MacBook Pro’yu inceledim ve o sırada özelliğin kullanışlılığı hakkında bir karar vermek için çok erken olduğunu belirttim. Sahipleri buna alışır mı? Geliştiriciler bunun için iyi uygulamalar bulabilir mi? Jüri hala dışarıdaydı.
(Tam açıklama: Touch Bar’ın kazanıp kazanmadığını söylemek için çok erken olduğunu söylememe rağmen, kesinlikle iyimserliğe yöneldim. Geliştiriciler “kesinlikle akıllı Touch Bar özellikleri tonlarca ortaya çıkar”, diye tahmin ettim, yanlış bir şekilde. Eller yukarı: bu kötü bir çağrıydı.)
Beş yıl sonra, jürinin kararı nihayet yargıç tarafından kabul edildi ve Apple, Touch Bar’ı en son MacBook Pro’dan çıkardı. Ve benim düşüncem, Mac sahipleri bunu kaçırmayacak.
Kısmen, 3D Touch’ta olduğu gibi, bu başarısızlık Apple’ın kontrolü dışındaki faktörlerin sonucudur: üçüncü taraf yazılım geliştiricileri gerçekten bunun için gitmedi ve sonuç olarak, Touch Bar’da veya Touch Bar ile gerçekleştirebileceğiniz etkinlik yelpazesi yetersizdi. . Ancak şimdi, benim gibi yorumcuların muhtemelen 2016’da fark etmesi gereken daha temel sorunlar olduğunu düşünüyorum.
Ana hata, iPhone ve iPad’deki tüm yazılım klavyelerine ve dokunmatik arayüzlere bakmak ve bunların Mac’te de çalışacaklarını ve aynı özelleştirilebilirlik ve çok yönlülük avantajlarını getireceklerini varsaymaktı. Ancak kullanım durumları tamamen farklıdır, çünkü iDevices’ın yazılım anahtarları vardır. ekranda, bu, onlara baktığınız ve dokunsal geri bildirime bağlı olmadığınız anlamına gelir.
(Bu tartışmaya bir kenar çubuğu olarak, yumuşak klavyelerin dokunsal geri bildirim sunması elbette mümkündür. Bu, Apple’ın Touch Bar ile aşağı inebileceği ve belki de kurtarabileceği bir yoldur. Ama bundan şüpheliyim.)
Giriş alanının ve ekranın ayrılması, Mac tasarımının temel bir parçasıdır: iMac veya MacBook kullanıyor olsanız da, ilki alçak, ikincisi yüksektir. Bu, dokunuşu dahil etmek istiyorsanız, iki büyük uzlaşma arasında seçim yapmaya mahkum olduğunuz anlamına gelir.
Ya dokunmatik elemanı ekranın kendisine yerleştirirsiniz ve yukarı uzanmanız gerekir, bu da rahatsız edici ve yorucudur. Veya klavyeye koyarsınız ve bakmadan kullanmanız gerekir – bu, her zaman aynı kalan ancak sürekli değişen bir yazılım girişi için korkunç derecede kötü çalışan bir fiziksel giriş için iyidir – veya ekran ve klavye arasında yukarı ve aşağı bakmaya devam edin .
Uygulamadan uygulamaya ve hatta menüden menüye değişen bir dizi tuş için nasıl kas hafızası oluşturabilirsiniz? Dokunsal geri bildirim olmadan nasıl dokunarak yazabilirsiniz? Basit cevap, yapamayacağınızdır.
Meslektaşım Samuel Nyberg, Dokunmatik Çubuğun başarısızlığının, Apple’ın bir gün tamamen dokunmatik ekran tabanlı bir Mac piyasaya süreceği umutlarına son verdiğini ileri sürdü, ancak ben daha ileri giderdim: bu, dokunmatik ekranlı bir Mac fikrinin hiçbir zaman mantıklı olmadığını gösteriyor. ilk başta. Ve şirketin bunu anlamasının neden beş yıl sürdüğünü anlamak zor.
Yine de – MagSafe’in ve iyi bir dizi bağlantı noktasının restorasyonunda olduğu gibi – Apple’ın hatasını kabul ettiği ve güncellenmiş bir model yoluyla tazminat ve özür sunduğu için minnettar olmalıyız. Şirketin tarihinde biraz inatçı olduğu ve yanlış bir şey olduğunda kabul etmeyi reddettiği durumlar olmuştur.
Ve şükürler olsun ki Apple’ın MacBook Pro’ya bir daha asla pek çok insanı zorlayan ve yararlı bir amaca hizmet etmeyen tartışmalı bir donanım özelliği vermeyeceğinden emin olabiliriz. Şimdi bir dakika bekle…
Different Think, her Salı yayınlanan ve Macworld yazarlarının daha az ana akım görüşlerini kamuoyunun incelemesine maruz bıraktığı haftalık bir köşe yazısıdır. Çentiği savunduk, Tim Cook’un Steve Jobs’tan daha iyi bir CEO olduğunu savunduk ve Apple TV+’ı mutlu sonu olmayan bir felaket filmi olarak adlandırdık. Haftaya görüşürüz!
.
