Apple, eski teknolojiyi öldürmeye yabancı değil. Orijinal iMac, yalnızca eski bağlantı noktalarını ortadan kaldırmakla kalmadı, aynı zamanda disketi bu ölümlü bobinden hemen karıştırdı. Başka yerlerde, şirket, değiştirdikleri eski donanım için çok az veya hiç taviz vermeden katı hal depolamaya ve Retina kalitesinde ekranlara geçiş konusunda agresif davranıyor (ve bunun iyi bir nedeni var).
Bütün bunlar, şirketin tipik olarak nostaljiyi bir varlık olarak saymadığını söylemektir. Son zamanlarda, söylentiler, kendisini doğrama bloğunda bulabilecek başka bir özelliğe işaret etti: 2012’de iPhone 5’te piyasaya sürülen Lightning konektörü. Spekülasyon, bunun yerini birkaç iPad modelindeki tescilli bağlantı noktasının yerini alan USB-C’ye bırakacaktı. , modern Mac’lerde fiili bağlayıcı olmanın yanı sıra.
Böyle bir geçiş, şüphesiz birçok kullanıcı arasında bir dereceye kadar şaşkınlığa neden olsa da, buna tamamen katılıyorum. Son yılların en iyi Star Wars filmlerinden birinin sözleriyle: Bırakın geçmiş ölsün. Gerekirse öldürün.
Bunu akılda tutarak, bugünün Apple ürünlerinde hala bulunabilen, ancak güneşte kalma süresi muhtemelen er ya da geç sona erecek olan birkaç özellik daha var.
Touch Bar: Kötülüğün dokunuşu
Cupertino’nun derinliklerinde bir yerde, neredeyse kesinlikle kutsal olmayan bir deneye sahip bir laboratuvar var: klavyesinin tamamı özelliksiz bir cam levha ile değiştirilen bir MacBook. Ancak kamuoyunda, Apple’ın dokunmatik ekran teknolojisini Mac’e getirme konusundaki son girişimi, gerçekten de tam bir başarı değildi.
Evet, Touch Bar’ı öldürmenin zamanı geldi.
Adil olmak gerekirse, çoktan yola çıktı. M1 çipli 13 inç MacBook Pro, Apple serisinde fiziksel işlev tuşları yerine dokunmaya duyarlı düğmelere sahip olan tek ürün. M2 versiyonları ortalıkta dolandığında, Touch Bar fiyortların peşine düşecektir.
Bu, Mac’lerde dokunmatik teknolojisini kullanma fikrinin doğası gereği kötü bir fikir olduğu anlamına gelmiyor, ancak Touch Bar gerçekten bunu başaramadı. Yüzeyde, statik düğmelerden daha yüksek derecede kişiselleştirme ve esneklik sözü verdi, ancak dokunsal geri bildirim eksikliği veya bakmadan kullanma yeteneği, onu kullanışlı olmaktan çok hantal hale getirdi. Apple’ın donanımda daha fazla yükseltmeye asla gerçekten ihtiyaç duymadığına inandığı gerçeğiyle birleştiğinde veya yazılım tarafında, Touch Bar, piyasaya sürülmesinden bu yana geçen yıllarda temelde zayıfladı. Onu sefaletinden çıkarmanın zamanı geldi.
Web kamerası: 1080p-eww
Mütevazı web kamerası kadar şaşkınlığa neden olan yeni Mac’lerin herhangi bir özelliği var mı? Bir zamanlar Apple’ın bilgisayarlarında aşağı yukarı sonradan düşünülen şey, pandemi sırasında video konferansın muazzam ve ani yükselişi sayesinde en yüksek faturalara fırladı. Ancak yalnızca en yeni Mac’ler sonunda 720p web kamerasını biraz ezici 1080p sürümü lehine terk etti. (Apple Studio Display’in kamerasının konusuna girmeyelim bile.)
Burası Apple’ın ileri atlaması gereken bir yer. 1080p’yi unutun – bu çok 2010. Neden bir 4K web kamerası olmasın? Ne de olsa, iPhone’lara ve iPad’lere bu kalitede kameralar yerleştirme konusunda hiçbir tereddüt olmadı; en yeni iPhone’ların her ikisi de önde- ve 4K çözünürlükte video kaydedebilen arkaya bakan kameralar.
Bu kuşkusuz daha pahalı bir teklif, ancak yerleşik web kameralı bir Mac satın alan çoğu kişinin halihazırda 1.000 doların üzerinde (ve muhtemelen çok daha fazlasını) harcadığını düşündüğünüzde, tek bir 4K özellikli kamera kullanmak pek mümkün görünmüyor. soracak çok şey var. Apple bunu kabul etmek istemeyebilir, ancak uzaktan çalışma yakında hiçbir yere gitmiyor. Ve Apple bundan da faydalanmıyor gibi değil: FaceTime bir iPhone’da Mac’ten çok daha iyi görünüyor.
Apple’ın Mac’lerini ve Studio Ekranını 1080p kamerayla donatması gülünç.
Elma
SIM kartlar: Ne zaman katlayacağınızı bilin
Yıl 2022 ve satın alabileceğiniz en gösterişli iPhone’da bile hala bir SIM kart yuvası var. Elbette, geriye dönük uyumluluk için bir argüman var ve kesinlikle fiziksel bir SIM kartın hala daha yaygın olduğu dünya çapında ülkeler var (burada ABD’de bile). Ancak eSIM’in ortaya çıkmasıyla, hücresel bağlantınızı yönetmek ve bir uygulama aracılığıyla planlamak, küçük, kolayca yanlış yerleştirilmiş veya hasar görmüş çiplerle uğraşmaktan çok daha kolay.
Apple’ın avantajları çok açık: SIM yuvasının çıkarılması iPhone’un içindeki değerli alanı boşaltıyor, su geçirmezliği kolaylaştırıyor ve her kutuya bu aptalca aşırı tasarlanmış SIM çıkarma araçlarından birini yerleştirmeyi bırakmalarına izin veriyor.
Ve iki farklı telefon planına sahip olmak istediğinizde (örneğin uluslararası seyahat ederken) SIM kartlar kullanışlı olsa da, en yeni iPhone’lar ve iPad’ler zaten çift eSIM’leri destekliyor. Bu açıkça gelecekteki çağrıdır (ve bu konuda çağrının geleceği).
Endişelerinizi duyuyorum! Reddedilen casuslar çizmelerinin altında ne ezecek? Bu bir trajedi, ancak SIM kartlar modası geçti: son yirmi yılda giderek küçüldüler ve sonunda ortadan kaybolmalarının ve dünyanın büyük bilgisayar hurdalığındaki disketlere, SCSI konektörlerine ve nokta vuruşlu yazıcılara katılmalarının zamanı geldi. gökyüzü.
