Bugün, 1997’den 2011’e kadar Apple’ın vizyoner kurucu ortağı ve CEO’su Steve Jobs’un ölümünün 10. yıl dönümü. Bu vesile, en az değil, çevrimiçi övgüler ve retrospektifler telaşı ile işaretleniyor. Apple’ın kendi web sitesi, Steve Celebrating adlı bir video ve ailesinden etkileyici bir açıklama taşıyor.
Hepimiz Jobs’u özlüyoruz – yaratıcı kıvılcımını, coşkusunu, düzensiz öfkesini, bir oda gazeteciyi avucunun içinde tutabilmesini. Apple’ı ele almak eskisinden çok daha az eğlenceli ve 2021’in teknoloji ortamından neler yapabileceğini görmek büyüleyici olurdu. Siyasi manzara da.
Yine de bu yazıda, (tamamen hak edilmiş) haraçlara bir kontrpuan sunmak istiyorum. Bir balta işi değil: Hepimizin yaptığı gibi, birçok olumsuz özelliği vardı, ama burada bunların üzerinde durmayacağım ve Jobs’un ilham verici bir lider, peygamber bir fütürist ve yetenekli bir iletişimci olduğunu inkar etmeyeceğim.
İddia edeceğim şey, Apple (ve genel olarak endüstri) üzerindeki etkisinin o kadar karikatürize edecek kadar büyük olduğu ki, CEO olarak halefi Tim Cook’un katkılarını gözden kaçırmamıza neden oluyor. Ve bu Cook, şirketin şu anki başarısı için aynı derecede önemlidir ve belki de daha da önemlidir.
Gerçek sanatçılar gemi
Jobs’ın birçok özdeyişi vardı – teknoloji endüstrisinde en çok alıntı yapılan isimlerden biri olmaya devam ediyor – ancak daha fazla ilgiyi hak ettiğini düşündüğüm bir şey, 1983’te stresli Macintosh ekibine girdiği bir ifade olan “Gerçek sanatçılar gemisi”. Ödevi tamamlamazsanız yaratıcılığın değersiz olduğunu söyleyen bir niyet beyanı. Ve korsan bayrakları sallamanın ve küçük ayrıntılara takılmanın (önceki toplantıdaki sloganının “Ödün verme” olduğunu ve neredeyse tam tersi bir mesaj olduğunu unutmayın) odadaki yetişkinlere bir taviz vermek. aslında para kazanma yolunda.
Cook artık odadaki yetişkindir. (İnsan, beş yaş daha genç olmasına rağmen, Jobs onu şirkete getirdiğinde bile kendini bir yetişkin gibi hissettiğini hissediyor.) Ve onun yönetimi altında, Apple gemiler. O bir pragmatist; ilham verici bir kurucudan devralan ve şirketi kârlı kılan güvenli bir çift elin uzun geleneğine uyuyor. Veya Apple’ın durumunda, daha da karlı.
Şirket hala ilginç ve sevilen ürünler yapıyor. Belki bir zamanlar elde ettiği derecede değil: Şimdiye kadar ilk iPhone’un katıksız kültürel ağırlığına rakip olacak hiçbir şey olmadı. Ancak Apple Watch önemlidir. AirPod’lar önemli ve ticari bir gişe rekorları kıran. HomePod bir başarısızlıktı, ancak muhteşem ve ilginçti. Ve Apple’ın öğrendiği ve akıllıca yinelediği bir şey.
Cook’un gerçekten masaya getirdiği şey, sıkıcı bitlerin ustalığıdır. O bir lojistik uzmanı: Şirkete katılır katılmaz Apple’ın tedarik zincirini geliştirmeye, envanterini azaltmaya ve maliyetlerini düşürmeye odaklandı. Elimizdeki tüm kanıtlara bakılırsa, Cook bu konuda Jobs’un hiç olmadığı ya da olmaya hiç ilgi duymadığından çok daha iyi. Bu da Apple’ın çok daha karlı olduğu anlamına geliyor.
Peygamberlikten kâra
Sadece şirketin son 16 yıldaki yıllık karına bakın. Cook yönetimi devraldığından beri balonlar patladı. (Milyarlarca doları temsil eden bu rakamlar Statista’dan geliyor. )
- 2005 mali yılı: 1.33
- 2006: 1.99
- 2007: 3.5
- 2008: 6.12
- 2009: 8.24
- 2010: 14.01
- 2011: 25.92
- 2012: 41.73
- 2013: 37.04
- 2014: 39.51
- 2015: 53.39
- 2016: 45.69
- 2017: 48.35
- 2018: 59.53
- 2019: 55.26
- 2020: 57.41
Cook’un zaten yükselişte olan bir şirketi devraldığını ve dalgayı sürdüğünü iddia edebilirsiniz. Ancak, iPhone’a sağlıksız bir şekilde bağımlı olan ve geleceğe yönelik stratejik bir ekseni denetleyen bir şirketi miras aldığını iddia ediyorum.
Cook, yalnızca telefon satmak yerine Apple’ın telefonlara zaten sahip olan kişilere yazılım ve hizmet satmaya odaklanmasını istiyor. TV+ iyi gitmedi ve Arcade henüz başarısız olabilir, ancak Music, News+ ve Fitness+ ve Apple One ile App Store’un devam eden başarısından bahsetmiyorum bile, şirkete savaşma şansı veren projeler oluşturdu. bu şaşırtıcı diziyi devam ettirmek kısa vadede kârdan taviz vermeden.
Bu, benim görüşüme göre, inanılmaz derecede hafife alınmış bir kurumsal yönetim parçasıdır.
Dehanın çekiciliği
Sonunda, makul bir şekilde bunların hiçbirinin önemli olmadığını iddia edebilirsiniz. Bir şirketin her üç aylık dönemin sonunda hissedarlarına yalnızca çok büyük veya tarif edilemez derecede büyük bir sayı bildirmesi neden umurumuzda? O paranın hiçbirini alamıyoruz. (Gerçekten yapmıyoruz. Şaşırtıcı sayıda insan hala Macworld’ün Apple’a ait olduğunu düşünüyor gibi görünüyor, ancak değil.)
Bu nedenle, insanların neden Steve Jobs’u sevdiğini anlıyorum ve onu sevmeye devam ediyorum. Kusurlu bir dehanın çekiciliğine sahipti: alıntılanabilir şeyler söyledi ve iş görüşmelerinde kararsız davrandı ve inanılmaz fikirleri vardı ve ekiplerini o kadar zorladı ki ya tiksinti içinde bıraktılar ya da dünyanın gördüğü en büyük teknoloji ürünlerini yarattılar. İşkence gören dahi efsanesine tamamen katılmıyorum – bence Tim Cook, insanlara iyi davranıp yine de sonuç alabileceğinizin kanıtıdır – ama çekiciliği tamamen anlıyorum.
Ama bu bir karizma meselesi, kurumsal sorumluluk değil. Ve iki büyük Apple CEO’sundan hangisinin şirket için gerçekten daha fazlasını başardığı sorusu ise, sadece bir cevap olduğunu kabul ediyorum.
Different Think, her Salı yayınlanan ve Macworld yazarlarının daha az ana akım görüşlerini kamuoyunun incelemesine maruz bıraktığı haftalık bir köşe yazısıdır. Çentiği savunduk, Apple’a bu kadar başarılı olmayı bırakmasını söyledik ve kimsenin katlanabilir bir iPhone’a ihtiyacı olmadığını savunduk. Haftaya görüşürüz!
.
